Byron beklimt bergen, ondanks horrelvoet
Op bladzijde 124 van Klifi: woede in de republiek Nederland noemt Adriaan van Dis Lord Byron als zijn personage Jákob Hemmelbahn behoefte heeft om zijn vondsten en bevindingen te ordenen:
‘Een beetje denker wandelde – binnen of buiten. En je hoefde er niet sportief voor te zijn. Wittgenstein, ook woonachtig in Jákobs verzameling (“het woord water heeft geen betekenis, alleen in het taalspel: breng me water, pas op voor het water”), beende uren in zijn kamer, Lord Byron klauterde met zijn horrelvoet door het Pindosgebergte en kwam op adem bij forelbeken en watervallen – “de enige plaats op aarde waar ik echt gelukkig was”.’
