Byron, de zwemmer
Byron, de zwemmer
Lord Byron maakt zijn opwachting in de column Te lang op het droge blijven is niet goed voor ons, we worden er stram van van Niña Weijers in De Groene Amsterdammer van 27 januari 2021, waarin – naar aanleiding van De zwarte masseur van Charles Sprawson – de Hellespont zwemmend overgestoken wordt:
Byron: een literaire reiziger
Byron, een literaire reiziger
Joost de Vries schrijft in de Groene Amsterdammer onder de titel Toerisme is vulgair, vulgair, vulgair een essay over literaire reizigers. Het stuk begint en eindigt bij Lord Byron (en Caroline Lamb), Childe Harold’s Pilgrimage komt uitgebreid aan de orde.
Naast Byron noemt Joost de Vries ook Gustave Flaubert,
François-René de Chateaubriand en Henry James.
Een passage uit het artikel:
Elma Dangerfield Prize 2021
Elma Dangerfield Prize 2021
November 2021: Elma Dangerfield Prize 2021 voor Dangerous to Show: Byron and his Portraits
Met Dangerous to Show: Byron and his Portraits schreven Geoffrey Bond en Christine Kenyon Jones volgens de jury van de Elma Dangerfield Prize het beste Byron-boek van 2020. Dangerous to Show wordt door het comité dat de prijs toekende omschreven als:
‘an extraordinarily thorough investigation which juxtaposed different versions of paintings and sculptures and, where possible, traced their provenance; offering along the way measured reassessments and several new insights’.
Net uit
Net uit
Mary van Anne Eekhout: een roman over de verbeelding
Na Frankissstein / Frankusstein van Jeanette Winterson is Mary van Anne Eekhout de tweede roman in korte tijd waarin Mary Shelley een belangrijke rol speelt. Frankusstein van Jeanette Winterson begint in het verleden, als Mary Shelley zich opmaakt voor het schrijven van haar spookverhaal. Ze overdenkt wat er tijdens de gesprekken met/tussen Lord Byron, Shelley en Polidori geopperd is over leven en (on)dood en lichaam en geest.
Jeanette Winterson wisselt het verhaal van Mary Shelley en de haren – gebaseerd op de historische werkelijkheid (die niet beperkt blijft tot het verblijf van Byron en zijn clan aan het meer van Genève tijdens de zomer van 1816) en de totstandkoming van Frankenstein – af met een verhaal waarin hedendaagse vormen van het scheppen van kunstmatig leven ter discussie gesteld worden.
Blog
Blog
Bij de lancering van de website van het Nederlands Byron Genootschap
Beste lezer,
Ik zend u dit vanaf een of andere vreemde plek die u nooit tijdens uw leven zult zien. Op 19 april was het 197 jaar geleden dat ik in Missolonghi in Griekenland op 36-jarige leeftijd stierf. Veel te jong natuurlijk, maar koorts, zoals u waarschijnlijk nu wel weet, gaat zijn eigen gang.
Voor wat betreft mijn carrière als schrijver, ik begon met het schrijven van gedichten gedurende mijn jaren op Trinity College in Cambridge en mijn eerste bundel gedichten, Hours of Idleness – met enkele gedichten uit een eerdere, privé uitgegeven, bundel – werd in 1807 gepubliceerd. Dat leidde weer tot iets anders: de negatieve kritiek en het feit dat enkele van de boeken werden vernietigd zetten mij ertoe aan English Bards and Scotch Revievers, waarin ik een deel van de toen bestaande literaire wereld belachelijk maakte. Zou ik ooit nog een beroemd dichter worden?