Lord Byron, ‘another great breakup artist’
Lord Byron: ‘another great breakup artist’
In het artikel Break up songs owe a lot to the love lorn lyrics of the Romantics op de The Conversation plaatst Anthony Howe hedendaagse break-up songs in een historische context. Hij komt nadat hij William Wordsworth en Samuel Coledridge genoemd heeft al snel uit bij Lord Byron: ‘The titan of Romantic disappointment (and wine abuse) was Lord Byron, another great breakup artist.’
Volgens Anthony Howe schreef Lord Byron met ‘Love may sink by slow decay,/ But by sudden wrench, believe not,/ Hearts can thus be torn away’ – regels uit het gedicht Fare Thee Well – ‘the most powerful, but also complex, break-up lyrics in the English language’.
Maar Howe waarschuwt de lezers van Byrons break-up song ook:
Zoeken naar een naar Childe Harold’s Pilgrimage geschilderd fresco van Louis Pasteur
Zoeken naar een naar Childe Harold’s Pilgrimage geschilderd fresco van Louis Pasteur
Frankrijk maakt zich op de voor de viering van de tweehonderdste geboortedag van Louis Pasteur. In een van de artikelen die in de aanloop naar de herdenking verschenen, wordt gememoreerd dat Louis Pasteur leerling was van het Collège Victor-Hugo in Besançon. Louis Pasteur bezocht de school – die toen nog Collège Royal de Besançon heette – van 1839 tot 1842. In dat stuk – Le collège Victor-Hugo se souvient de l’élève Louis Pasteur à Besançon – komt een verloren gegaan fresco ter sprak dat Louis Pasteur op een van de muren van de school schilderde. Het fresco stelde een scène uit Childe Harold’s Pilgrimage van Lord Byron voor.
Portret Lord Byron siert muur in de wijk Psyrri in Athene
Portret Lord Byron siert muur in de wijk Psyrri in Athene
Cacao Rocks is een van de elf kunstenaars die inging op de uitnodiging om een muurschildering te maken op basis van een kunstwerk uit de collectie van de Parnassos Philological Association.
Hij koos voor de buste die Giorgios Vitalis in 1888 van Lord Byron maakte.
Cacao Rocks voltooide zijn muurschildering op een gebouw in de wijk Psyrri in Athene in december 2021. De kunstenaar was altijd al een bewonderaar van Lord Byron. De muurschildering is gebaseerd op een schilderij dat Cacao Rocks in 2019 maakte naar de buste van Byron van Vitalis.
Over zijn bewondering voor Lord Byron en de totstandkoming van dit werk zegt Cacoa Rocks onder andere dit:
Dieet Lord Byron afgeraden
Dieet Lord Byron afgeraden
In het artikel 12 historische diëten die je NIET moet proberen van Stine Grynberg – op 4 januari 2022 geplaatst op Historia – is het dieet dat Lord Byron volgde het derde dat genoemd wordt:’
3. Blijf in vorm met azijn en wol
19e eeuw: De dichter lord Byron was zo bang om dik te worden dat hij leefde op water en biscuitjes of aardappels die in azijn hadden gelegen. Daarnaast droeg hij verschillende lagen wol om het vet eruit te zweten.Waar Byron zijn haren losschudde
Waar Byron zijn haren losschudde
‘Here Byron
unwound his turban and shook his locks
as gulls dropped into the sea.’
Deze regels komen uit het gedicht A Pythagorean Traveler van Patti Smith, uit de bundel Auguries of Innocense (2005). Patti Smith schreef het gedicht in San Remo, waar ze zich verwonderde over de wolken.
Wat Evi Aarens over Byron weet
Wat Evi Aarens over Byron weet
In Disoriëntaties (2021) van Evi Aarens (2000), een sonnettenkrans in het kwadraat, wordt Byron genoemd in het achtste sonnet uit de Zesde cirkel, waarin Kaïn aan het woord is:
8.
Het vuur is lammenadig aan het roken
En ik voel me schrikbarend gebrouilleerd
Mijn denken wordt bevolkt door wilde spoken
Mijn daden door de slang gesanctioneerd
De brontekst doet geen moeite te verklaren
Waarom de Kunstenaar mijn gift passeert
Maar Byron heeft weten te openbaren
Welke vergissing dit verhaal dicteert
Er vloeit bij mij geen bloed, mijn offerande
Bestaat uit een plantaardig arsenaal
Mijn granen, zaden, vruchten zijn een schande
De wensen van de Schrijver zijn carnaal
Ik ben geen man van slachting en terreur
Vertoon van vroomheid stelt steevast
‘Geen Byron zonder Childe Harold’
‘Geen Byron zonder Childe Harold’
Aan het einde van Lizzie (2015), een roman van Eva Wanjek – achter dit pseudoniem gaan Martin Michael Driessen en Liesbeth Lagemaat schuil (dat is geen geheim: zij worden als auteur vermeld in het boek, hun foto’s sieren de binnenflap) – probeert Charles Augustus Howell de dichter Dante Gabriel Rossetti te bewegen zijn dichtbundel te voltooien. In zijn pleidooi haalt hij onder andere Byron aan:
‘Hij begon met de respectvolle opmerking dat het oeuvre van een kunstenaar als een geheel beschouwd diende te worden; daar was Dante het mee eens. Het was de som van zijn scheppingen, het volledige levenswerk, dat telde. Shakespeare zonder zijn sonnetten was even onvoorstelbaar als Da Vinci zonder zijn Laatste avondmaal. Geen Byron zonder Childe Harold, geen Michelangelo zonder David. Geen Vermeer…
Hoe is het mogelijk: Hildebrand/Nicolaas Beets was Byroniaan en volgeling van Vinet
Hoe is het mogelijk: Hildebrand/Nicolaas Beets was Byroniaan en volgeling van Vinet
In Het mysterie Beets: Hildebrand-monument – oorspronkelijk verschenen op 7 augustus 1946 in de Volkskrant en opgenomen in In alle ernst: de keuze van Joost Prinsen uit het essayistische werk van Godfried Bomans – onderzoekt Godfried Bomans de dubbelhartigheid van Nicolaas Beets/Hildebrand. Bomans betreurt het dat Hildebrand maar zo kort productief is geweest. Nadat hij beroepen werd – en hij ‘Nicolaas Beets, herder’ werd – stokte de literaire productie.
In de analyse valt de naam Byron twee keer. De eerste keer als Bomans verwijst naar Anton van Duinkerken en zijn boek Het tweede plan:
DCI John Barnaby kent zijn klassieken
DCI John Barnaby kent zijn klassieken
In de aflevering Dark Hours (seizoen 4, aflevering 5, oorspronkelijk uitgezonden in 2001) van de serie Midsomer Murders spelen de Selected Poems en het gedicht So We’ll Go No More a Roving een rol.
De assistent van DCI John Barnaby heeft een exemplaar van Selected Poems gekocht om cadeau te doen, maar zijn cadeau wordt niet geaccepteerd. So We’ll Go No More a Roving was waarschijnlijk het lievelingsgedicht van degene voor wie het boek bestemd was. De eerste regel van het gedicht staat ook op het kaartje bij een van de boeketten op het graf van een van de slachtoffers in Dark Hours.
Barnaby citeert de eerste strofe aan het slot van de aflevering.
Alle dichters heten Byron
Alle dichters heten Byron
Raynor Winn en haar man Moth bewandelen in Het zoutpad: over oude wegen naar een nieuw begin (2019) het South West Coast Path. Ze starten in Minehead om uiteindelijk in Poole uit te komen. Onderweg hebben ze de nodige aanspraak. Ter hoogte van Bude ziet iemand (Grant) Moth aan voor een bekende dichter (Simon). Zelfs als hij dat ten stelligste ontkent, wordt hij niet geloofd. Er ontstaat een wonderlijke woordenwisseling, waarin de naam Byron valt: